Elders in deze nieuwsbrief kunt u het verhaal lezen van Mik die 24 uur per dag een glucosesensor draagt. Hoe werkt deze sensor en wat zijn de voor- en nadelen?

De sensor wordt onder de huid van bijvoorbeeld de buik aangebracht. Daar meet hij iedere vijf minuten de bloedglucosewaarde. Deze wordt met een zender naar een apparaatje of insulinepomp verzonden, waar u de actuele waarde kunt aflezen. De meeste glucosesensoren geven bovendien met een pijltje aan of de glucosewaarden op dat moment aan het stijgen of dalen zijn. U kunt de sensor zo instellen dat deze boven (hyperglykemie) of onder (hypoglykemie) een bepaalde waarde een alarm afgeeft.

Om ervoor te zorgen dat de sensor de juiste waarde aangeeft, moet u een paar keer per dag uw glucose meten met een vingerprik. Met de verkregen waarde kunt u de sensor kalibreren (ijken). Doet u dit niet, dan gaat de sensor uit de pas lopen. Afhankelijk van het type sensor dat u gebruikt, moet deze om de drie tot zes dagen vervangen worden.

Groot voordeel van de glucosesensor, ook wel Real-Time Continue Glucose Monitoring (RT-CGM) genoemd, is dat deze hypo’s en hypers laat zien die niet gezien zouden met een aantal vingerprikmetingen per dag.

RT-CGM is een dure therapie en wordt momenteel op beperkte schaal vergoed bij kinderen met diabetes, vrouwen die zwanger willen worden of zijn, of mensen die zeer moeilijk instelbaar zijn.